تادیر نشده کاری کن
دارم از یاد تو میرم ...........
چقدر خاموش و بی روحم
بیا امشب صدایم کن
ببین محتاج چشمهاتم
بیا امشب نگاهم کن
چقدر کوچیکه این دنیا
بیا امشب کنارم باش
ببین محتاج پروازم
بیا امشب تو بالم باش
چقدر خاموشه این رویا
بیا امشب به خواب من
ببین محناج یک شمعم
بیا امشب تو ماهم باش
چقدر سرده تب لبهات
بیا امشب در آغوشم
ببین محتاج لبهاتم
ببر از تن٬ تو از هوشم
اگر باشی شبی با من
دیگه از شب نمی خونم
بیا امشب تو خوابم کن
دیگه بیدار نمی مونم
شب خاموش است و
قلم بیدار ............
فرشته ها نجوا می کنند و
غافلند !
او سالهاست که رفته .....
صدای باز شدن در .....
تکرار نت قدم ها ....
در سکوت محض دالان دل ....
و باز غریبه ای ....
در پی گشایش فصلی نو ........
بی خبر از طالع نحس این دل .....
رد پاهایی به جا مانده در ظرف زمان ......
و گاهی
بغض کبوتری ....
و رویای پرواز .....
در قفس تنهایی ....
هر گوشه خاطره ای و
هر خاطره زخمی ....
قاب عکسی غبار گرفته
از طوفان غرورت .........
و تاریکی ...
سهم دل از روشنایی ............
و باز تکرار نت قدم ها
در سکوت محض دالان دل
و صدای بسته شدن در ........
فرشته ها نجوا می کنند و
غافلند .......
او سال هاست که رفته ...
قلم خاموش است و شب بیدار .......!
تنها و سرگردان
در عبور از تن ها
و هر تن
با خنجری در نگاه
در کمین گوشه ای از دل ........
و من ...
ناگزیر از دل سپردن ...
و پس از آن زخم ها .......................................
حال با کوچک قطعه ای از دل
همچون دوره گردی دل فروش
بی صدا فریاد می شوم
هنوز خواهانی هست ؟؟؟
به آرامشی می فروشمش !!!
و باز هم زیبا رویی با خنجری در آستین .....
من و دل اما ...
هراسان ..
در پی آرامش ........
و باز تو و چشمانت ......
آری ...
دل را باید به پای چشمان تو خاک کرد ........
و بعد از آن ...
تو ، چشمانت
و دل من ........
و من ...
تنها و سرگردان ....
در عبور از تن ها ...............................
دیگه کسی واسه چشمام لالایی نمی گه .............
راستی کجایی ؟
کدوم قلب خونه تو شده ؟
من که بیرونت نکرده بودم .....
نگاهت رو به کی فروختی ؟
اصلآ تو رفتی یا من ؟؟؟
یادم نیست !
یادت هست ؟
ساعت می خواند ... تیک ... تاک ... تیک ...
و من می اندیشیدم ... به گذشته ... به حال ... به آینده ...
و من به گذشته فکر می کردم .
به آن زمان که او آمد
آمد و قول ماندن داد
قول ماندن داد و رفت .............
به گذشته ای که شاید به خاطر حال از بین رفت . آری حال ......
و من به حال فکر می کنم .
زمانی که خدا را به میهمانی تنهاییم دعوت کرده ام و هیچ ندارم ...
و از او از آینده ام می پرسم ... آری آینده .....
و من به آینده فکر می کنم ....
به آن زمان که تو خواهی آمد
خواهی آمد و خزان بی رنگم را رنگ خواهی کرد ...
شاید تو عشق را جور دیگر معنا کنی .......
شاید ........
ساعت همچنان بی رحمانه می خواند و مرا از رویایم دور می کند ........
